Kom je het wel eens tegen, iemand die je van haar nog pluim kent, maar plots roept hij: “He, janet!”. Of erger, je wordt ook nog eens tegen de muur gedrukt? Of erger… Wel, nu kan je via Bashing dat verbaal of fysiek geweld op de kaart zetten. Zonder je te moeten inloggen kan je in deze app laten weten of het om verbaal of fysiek geweld ging, een berschrijving geven en nadien een locatie ingeven. Je kan ook optioneel je e-mailadres achter laten. Op de kaart kan je ook zien waar en hoe anderen zijn lastiggevallen.

En hier waarom je dat zou doen: als iemand je iets beledigends naroept, ga je daarmee nog niet naar de politie. Je kan natuurlijk je beklag doen op Facebook, waar al je vrienden je een hart onder de riem kunnen steken. Maar als iedereen het op de kaart zet, dan pas kan er aangetoond worden dat zoiets wel vaker gebeurt, en bij een hele hoop holebi’s.

Op de website http://www.bashing.be vind je links naar de app in de Android market en de Apple app store. Op je smartphone kan je de app zoeken door “Bashing Famous” op te zoeken. Meer over de app op de website van Famous, die de app ontwikkelde in samenwerking met LGBT-organisatie Outrage.

Wanneer?

Donderdag 7 mei 2009 om 20u00
In de Bovenzaal van De Valkaart Oostkamp, A Rodenbachstraat 42
Genderdysforie, transseksualiteit…hulpverlening.

door Prof. Paul Verhaeghe
Gratis inkom

Meer weten?

http://www.vrijzinnigoostkamp.be/gender.htm

http://www.bloggen.be/animo_oostkamp/

Gepost op 29 april 2009 om 00u31

Geen specifieke aandacht gewenst

Het is een bekend feit dat scholen zeer aarzelend staan tegen specifieke aandacht voor homo-emancipatie. Scholen vinden specifieke aandacht voor een thema weel vaker ongewenst. Maar de desinteresse voor homoseksualiteit is opvallend, vergeleken met soortgelijke onderwerpen als loverboys, breezer seks en internet dating.

Vraag om verplichting

De vraag om een vorm van verplichting komt nu geregeld terug. Nog onlangs kwam de VVD in de 2e kamer met een door het COC ingefluisterde motie om homoseksualiteit in de kerndoelen op te nemen. Begin 2007 kwam de PvdA met een motie om bestrijding van homofobie op te nemen in het veiligheidsplan. Beide moties werden verworpen; de weerstand tegen meer regelgeving voor scholen is groot.

In 2003 kwam de onderwijsinspectie met richtlijnen voor de bestrijding van homofobie, maar beleid is op scholen zo afwezig dat specifieke controle weinig zin heeft. Bovendien heeft de inspectie geen sancties. De Commissie Gelijke Behandeling  constateerde begin 2007 dat preventief beleid tegen homofobie nog niet verplicht is, waardoor docenten en leerlingen zwak staan als zij  daarom vragen. Volgens de Commissie ligt het initiatief nu bij de regering.

Nieuwe informatie over het effect van schoolbeleid

Het symposium vindt plaats omdat Empowerment en het APS in de afgelopen jaren met scholen experimenteerde rond de integratie van homobeleid in breder beleid rond sociale veiligheid. Daardoor is er nu nieuwe informatie beschikbaar over de vraag hoe impliciet of expliciet het beleid zou moeten zijn.

Op de dag presenteren Empowerment, het APS en de Rutgers Nisso Groep de werkwijze op scholen en de resultaten van het effectonderzoek.

Op basis van het onderzoek, maar ook op basis van onze ervaring met schoolbegeleiding, schreef Empowerment een boekje met tips voor schoolmanagers, dat zij op deze dag presenteert.

Datum en tijd

Datum: 18 februari 2007 van 13:30 uur tot 17.00 uur

Locatie: In de Driehoek, Willemsplantsoen 1c, Utrecht

Aanmelden via info@empower-ls.com

Zie ook: http://www.empower-ls.com/nieuws/agenda/080218
Gepost op 7 januari 2008 om 15u00

De Strijd om de Regenboogvlag

Het ophangen van de regenboogvlag is voor Jong & HiB, die bij oprichting de vraag had gericht aan het College van Burgemeester en Schepenen, een soort symbooldossier geworden voor de moeizame strijd. In tegenstelling tot Oostende, Ronse, Gent,… is het niet toegelaten om in Brugge een regenboogvlag aan het stadhuis te hangen.

Het college van 14 maart 2003 beslist dat “de drie vlaggemasten op het Burgplein mogen niet gebruikt worden voor het ophijsen van regenboogvlaggen, daar ze enkel bestemd zijn voor het uithangen van officiële vlaggen en projectvlaggen van belangrijke initiatieven die door de stad zelf worden georganiseerd.”

Op 29 maart 2004 “Tot onze spijt moeten wij u meedelen dat het niet mogelijk is om vlaggen op te hangen op deze plaatsen. (red. de burg, marktplein) Op openbare pleinen en aan openbare gebouwen worden nooit vlaggen van privé-initiatieven gehangen.”

Wanneer in de periode het Rode Kruis (een privé-initiatief) zijn vlaggen mag hijsen op de Markt van Brugge, voert Olivier van Jong & HiB een verhitte discussie met het Diensthoofd Vergunningen. ‘U moet verstaan dat het Rode Kruis van een totaal andere orde is dan een homo-beweging. Ze proberen stickers te verkopen van K3 en wij promoten dat graag omdat het van algemeen nut is.” Dat het Rode Kruis homomannen als bloeddonors systematisch uitsluit en de holebi-beweging niks verkoopt, daar moet men niet van weten.” Op de dienst Cultuur horen we “In een Werelderfgoed als Brugge is niet alles mogelijk.” Wanneer het Diensthoofd van Vergunningen uiteindelijk oppert dat een stad als Brugge geen ‘propaganda’ moet maken voor iets als de holebi-beweging, is het een dossier die de doofpot ingaat. Alsof u morgen homo kan worden!

Tot Lieve Mus naar aanleiding van het Uitgepakt! festival aankomt met het idee om in Brugge de regenboogvlag te laten wapperen. Wij laten maar al te graag een vlag op reuzeformaat voor haar aanrukken tegen een vriendenprijsje, als ze het voor elkaar krijgt.

Gay Parade in Brugge?

‘Ik heb gehoord dat ze in Brugge een gaypride willen organiseren met bootjes op de reitjes’. Ook heel wat groepen begonnen ons te mailen dat ze wilden ‘meestappen’. Het nieuws ging als een lopend vuurtje toen Jong & HiB op één april 2004 de grap de wereld in stuurde.

Lieve Mus tegen het Nieuwsblad (16 oktober 2007) “Volgens schepen Mus is het holebifestival “een stap vooruit” om homo´s en lesbiennes in de kijker te plaatsen. Ze sluit grotere initiatieven, zoals een Gay Parade in Brugge, in de toekomst niet uit.”

De vraag is natuurlijk wie er met het budget over de brug zal komen én bovenal of een parade wel de ideale oplossing is. Mogelijk kan het houden van een Gay Pride in Brugge gezien worden als een toeristische attractie, waarbij het veel bekijks krijgt van zak-japannertjes en dagtoeristen. Vraag is of dergelijk initiatief nog een raakvlak heeft met homo, lesbiennes en bi’s.

De Nederlandse Gaykrant schreef “Veel gays juichen een dergelijk initiatief toe. De Pride zoals die al vele jaren in Brussel wordt gehouden, verliest aan glans en een eigen Vlaamse parade zoals die voorheen in Gent en Antwerpen werd gehouden, zou door velen worden gewaardeerd.”

Jawadde-dadde! Wie had dat durven denken en waar haalt men hier de journalistieke mosterd vandaan?

Hoe moet het nu verder?

Allereerst moet er communicatie zijn tussen de holebi-groepen (die een deeltje van de holebi’s in haar stad vertegenwoordigd) en de Stadsdiensten. In het geval van het Uitgepakt! festival, zijn de initiatiefnemers holebi-groepen Effeta en Jong & HiB (of Goudou lesbiennewerking voor de volledigheid van Brugse holebi-groepen) vergeten op het affiche. ‘Dat is een gemiste kans als je hoopt om in de toekomst het groter aan te pakken en je vrijwilligers wilt houden.’ zegt Jong & HiB, die al vijf jaar ervaring heeft met complexiteit van vrijwilligerswerk.

De materiële en financiële middelen zouden via een project en met tal van deelnemende holebi-vriendelijke commerciële actoren en Dienst Toerisme en Vergunningen moeten worden afgesteld. De vraag of het überhaupt vergund zal worden is ons ook een raadsel.

Onze vingers jeuken al om de Dienst Vergunningen een aanvraag te bezorgen om als Christo het Belfort in te pakken en de Middeleeuwse binnenstad voor één dag in alle kleuren te zetten. Ja, daar zou Brussel een puntje aan kunnen zuigen!

Heb jij ook prettige holebi-ideetjes om Brugge naar de heden te brengen, laat ze ons dan weten. We brouwen er een creatief potje van.

Kom maar op met je idee
Gepost op 26 oktober 2007 om 18u27

Volgens Marc Ipermans, coördinator van de Vereniging Vlaamse Jeugddiensten, die hierover te rade ging bij de commissie die waakt over de toepassing van de wet op de privacy, blijkt dat Jong & HiB gelijk heeft, en dat Brugge de wet op de privacy met de voeten treedt. Uit het antwoord blijkt immers, dat de stad wel ledenlijsten mag opvragen, maar enkel bij wijze van uitzondering in het kader van een niet-systematische controle voor het toekennen van toelagen. Het systematisch en a priori opvragen van ledengegevens zoals de Brugse regelgeving voorziet, mag niet. Het stadsbestuur vraagt jaarlijks een volledige ledenlijst op 31 augustus. De commissie beveelt aan, om ledengegevens niet systematisch bij te houden, maar enkel tijdelijk wanneer een controle dat noodzaakt. Enig ander gebruik zou immers een inbreuk vormen op de privacy.

Volgens het advies, heeft Jong en HiB de nodige argumenten om tegen in de Brugge geldende erkenningsvoorwaarde van een ledenlijst naar de rechter te stappen. Jong en HiB pleit er al langer voor, dat deze erkenningsvoorwaarden zo worden opgesteld dat ook niet-traditionele socio-culturele verenigingen er aan kunnen voldoen.

Brugs schepen voor Jeugdzaken Lieve Mus reageert in eerste instantie met nogal wat verbazing “want het reglement werd door de Jeugdraad goedgekeurd” en “wie onder een reglement een subsidie aanvraagt aanvaardt daarmee het reglement,” maar, “als wij fout zijn zullen wij dat uiteraard toegeven en zullen wij de reglementering aanpassen, maar geef mij alvast nog enkele dagen de tijd om de tekst en de eventuele implicaties verder te bestuderen.”

Overigens hebben tal van andere gemeenten gelijkaardige subsidieregels, die dan dus ook een schending van het recht op privacy inhouden. Jong & HiB heeft meer dan 100 leden in Brugge en 250 personen buiten de regio, enkel Bruggelingen komen in aanmerking voor jaarlijkse werkingstoelage te bepalen.

(Berichtgeving: FN-Stadsomroep Brugge)

Beluister de reactie van Schepen voor Jeugd Lieve Mus

Beluister reactie van Jong & HiB leider Olivier

Gepost op 23 augustus 2007 om 16u38

Concreet betekent dat vanaf de volgende legislatuur tijdens de regenboogweek in mei, de regenboogvlag zal uithangen aan het Brugse Vrije op de Burg. Tijdens die week zal ook het homomonument, een bronzen standbeeld gemaakt naar illustraties van Tom of Finland, onthuld worden aan het Beursplein. Het beeld toont twee politieagenten in amoureuze houding.
Schepen Lieve Mus was verheugd ons mee te delen dat er in 2008 een structurele financiële ondersteuning komt van de drie holebi-groepen in Brugge die tot dusver op vrijwillige basis hebben gewerkt. Zo komt er een overkoepelde evenement dat jaarlijks terug keert en waaraan alle inwoners, holebi, hetero en transgender, kunnen deelnemen. Ook alle basisscholen krijgen Jonas en Jasper over de vloer, het duo die kinderen meer maatschappelijke tolerantie bijbrengt.

Jong en HiB is erg blij met de recente ontwikkelingen en kijkt alvast uit naar een gedeeld lokaal om deze sfeervol in te richten en open te stellen voor haar activiteiten. Activiteiten, die door de komst van deze logistieke en financiële ondersteuning, zullen toenemen.
Gepost op 1 april 2007 om 02u40

De wetenschap heeft de vensterperiode weten te verkorten tot maximaal 21 dagen (ipv tussen 22 dagen en 6 maanden tijd) om de antistoffen van het hiv-virus te kunnen opsporen. Mannen die seks hebben of hadden met mannen, lopen statistisch gezien een groter risico op een HIV-besmetting. Sensoa voerde begin dit jaar nog campagne dat één op veertig homo’s besmet is. De vensterperiode is voor iedereen gelijk, maar toch worden heteromannen niet als risicovol beschouwd.
De kans dat een recent besmette heteroman bloed geeft bestaat. Elk afgenomen bloedstaal wordt zorgvuldig getest op het aantal bloedcellen, bloedgroep en onderzocht op syfilis, antilichamen van HIV (virus dat AIDS veroorzaakt), hepatitis B en C.

Volgens Spirit kamerlid Annelies Storms is een levenslang verbod dat homoseksuelen geen bloed mogen geven overbodig. Een verbod van één jaar na risicovol gedrag volstaat volgens haar, zoals dat ook voor heteromannen nu het geval is. Het Amerikaanse Rode Kruis gaf het advies om de toelatingscriteria te herzien, om homomannen gelijk te schakelen met heteromannen. De European Blood Alliance volgt dit advies niet op en dus ook het Belgische Rode Kruis niet. Annelies Storms schrijft op haar site: “De veiligheid van het bloed is absoluut prioritair. Uitsluiting van mensen om veilig bloed te garanderen is gerechtvaardigd. Het Rode Kruis mag zich echter niet achter dit argument blijven verschuilen. In de Verenigde Staten oordeelt het Rode Kruis op basis van wetenschappelijke en medische argumenten dat bloeddonaties door homo’s en bi’s veilig bloed niet in de weg staan. Daarnaast zorgde de medische vooruitgang ervoor dat de vensterperiode waarbinnen HIV niet opgespoord kan worden, verkort werd van maximum 6 maanden naar maximum 21 dagen. Na het verstrijken van die periode is er echt geen reden meer om andere criteria te handhaven voor homo’s of voor hetero’s.”
“Waarom zou een homoseksuele man die al jaren trouw is aan zijn partner tot een risicogroep moeten behoren?” vraagt de links-liberale zich af, “Het is het seksuele gedrag dat een risico inhoudt, niet de seksuele geaardheid”

Het weigeren van homobloed kunnen we vergelijken van het bloed van zwarten die men niet wou toedienen aan blanke Christenen. Mogen we binnenkort verwachten dat het Rode Kruis beslist dat zwarten geen bloed mogen geven, aangezien het hiv-virus het sterkst toeneemt onder de Afrikaanse ontwikkelingslanden?

Jong & HiB hield in 2004 al een ludieke actie betreffende deze vorm van discriminatie, door de rollen eens om te keren en enkel homo’s te voorzien van homobloed tijdens de Nacht van de Solidariteit in het Concertgebouw van Brugge. Toen vonden we meermaals de woorden “NOOIT” in hoofdletters terug in de brochures en op de website van het Rode Kruis, terwijl het anno 2006 veel genuanceerder vermeld staat. Juridisch gezien konden we toen niet spreken van discriminatie op grond van seksuele voorkeur. Tenslotte was de formulering dat “enkel mannen die seks gehad hebben met mannen na 1977, uitgesloten zijn als bloeddonor”. Dat liet ruimte voor maagdelijke homo’s en homo’s die géén seks na ‘77 hadden, om toch nog bloed te mogen geven. (of het in praktijk zo ging was te vraag)

We kunnen wel ethische bezwaren hebben op het feit dat homoseks een negatieve connotatie krijgt door ze net als prostituees en drugsgebruikers levenslang uit te sluiten als bloeddonor. De beweegredenen kunnen hard aankomen als je in de oude folders van het Rode Kruis leest dat “mannen die ooit seks gehad hebben met (een) andere man(nen) NOOIT bloed mogen geven”. Nu is die formulering door het Rode Kruis herzien en lezen we “Epidemiologische gegevens van het Wetenschappelijk Instituut Volksgezondheid tonen aan dat tatoeages, piercings of wisselende of homoseksuele contacten het risico op HIV en andere door bloed overdraagbare infecties aanzienlijk verhogen. Als uit de medische vragenlijst van een kandidaat-donor blijkt dat er een risico is op overdracht van besmettelijke aandoeningen zoals aids of hepatitis, zal de donor geweigerd worden.”

In de nieuwe folders heeft richt men zich op personen die een homoseksueel contact hebben gehad, dus op basis van seksuele geaardheid. Volgens Jong & HiB moet er wel eerst risicovolle seks zijn geweest tussen personen van hetzelfde geslacht. De huidige formulering is wel discriminerend, want zegt indirect dat alle homo’s onveilig vrijen. Beide formuleringen laten geen enkele ruimte voor geteste homo en biseksuele mannen, uit een monogame relatie “wiens bloed veiliger is” dan dat van om het even welke heteroseksuele man. Ook kunnen we ons de vraag stellen of de overheid of een organisatie, het recht heeft te weten wat er allemaal tussen onze lakens gebeurt.

Klik hier voor het pamflet van het Regenboogkruis, onze ludieke actie die opnieuw brandend actueel is geworden. www.j-h.be/download