Er is ook een nieuwe site met alvast de e-flyer.
Affiches en flyers zijn binnenkort beschikbaar.

Vergeet vooral ook niet de afterparty die wij organiseren met optreden en dj’s!

Vrij. 8 mei 2009

De regenboogweek gaat van start in Brugge. Er worden vlaggen uitgehangen in het CGSO en winkels in het centrum van de stad t.e.m. 16mei.
Kom om 19u naar de Markt voor een feestelijke optocht naar de Burg, met muziek van drumband dink, een reuze regenboogvlag en natuurlijk Jong & HiB. Wij delen ondermeer gratis condooms, belleblaaspotjes en snoepfluitjes uit. Je krijgt er ook onze nieuwe folders, affiche en outfit te zien.
Via de Philipstockstraat komen we terug op de markt, waar in de kiosk een toespraak zal plaats vinden van Schepen Lieve Mus en de Holebifederatie. Hierna worden vier vlaggen rond het standbeeld van Breydel & De Conick gehesen.
Omstreeks 20u15 volgt een receptie met wijn en fairtradesapjes en delen we hartvormige lollies uit. Muziek blijft spelen tot 21u en daarna volgt er een privé-feestje bij Jong & HiB. Zorg dus dat je een uitnodiging kunt bemachtigen op de receptie! We delen 70-uitnodigingen uit en verwachten nu al dubbel zoveel mensen voor de optocht.

Zaterdag 9 mei

De beiaard van Brugge zal in het middagconcert ‘Ode aan de vreugde’ spelen, ook bekend als de Europese hymne. Op ons verzoek. Er is namelijk recent een Europese richtlijn goedgekeurd tegen discriminatie op grond van o.a. seksuele voorkeur binnen en buiten de werkvloer.

Zat. 16 mei 2009

Jong & HiB sluit de regenboogweek af met jaarlijkse gewoonte om samen naar het Eurovisiesongfestival te kijken in het CGSO Brugge – afspraak om 20u.
Sommige Brugse holebi-groepen nemen deel aan de Belgian Lesbian & Gay Pride in Brussel die namiddag.

Zondag 17 mei 2009

Internationale dag tegen de homofobie

Meer info?

http://www.rainbowpride.be/
Gepost op 29 april 2009 om 00u52

Waarom ghettoriseren holebi’s zich? Waarom komen ze enkel op plaatsen waar een regenboogvlag uithangt?

Sommige holebi’s hebben alle redenen om zich af te sluiten van de wereld, als hun natuurlijke gedrag wettelijk strafbaar is of stuit op maatschappelijk onbegrip. In zo’n geval hebben ze vaak onbewust gekozen om samen te troepen, omdat hun directe omgeving het voor hen onmogelijk maakt te integreren. Jammer genoeg is het aantal landen waar homoseksualiteit strafbaar is groter, dan het aantal landen waar het wel mag. Deze landen liggen niet noodzakelijk in de Derde Wereld of Azië. In Vlaanderen en in de meeste Europese landen hoeven holebi’s geen ghetto’s te vormen van soortgelijken, maar zijn ze vrij zichzelf te zijn binnen de maatschappij. Of ze dat nu willen uitdragen of niet. Mensen met dezelfde ervaring, interesses, vragen of overtuigingen zoeken elkaar op, bij holebi’s is dit niet anders. Ze zoeken naar hun eigen refentiekader. Omdat geaardheid geen fysieke kenmerken heeft, is het vinden van mensen met dezelfde geaardheid, veel moeilijker. Daarom blijven er nog steeds holebi fuiven en instanties bestaan. In WOII werden homo’s aangeduid met een roze driekhoek, lesbiennes met een zwarte driehoek, en de Amerikaanse holebi-beweging verving dit door het adopteren van de regenboogvlag die alle vormen van diversiteit bundelt. De regenboogkleuren zijn een internationaal herkenningsteken geworden voor holebi’s, om andere holebi’s en holebi-vriendelijke dans, eet, koop of overnachtingsgelegenheden makkelijker te vinden.

Vandaag vertelde een vriend van me dat hij homo is. Hopelijk wordt hij niet verliefd op me?

Eerst en vooral: als het zo zou zijn, zou je het dan niet als een compliment beschouwen als die jongen verliefd op je wordt? Het is volledig uit de lucht gegrepen dat holebi’s op iedereen van hetzelfde geslacht vallen. Ze kunnen wél gevoelens krijgen voor mensen waar ze zich goed bij voelen of personen die ze aantrekkelijk vinden, net zoals hetero’s. Je vriend(in) heeft je in vertrouwen genomen en het is nu aan jou om te tonen dat je dat vertrouwen waard bent. Ga je dus niet anders gaan gedragen tegenover hem en bied steun en begrip, ook al kan je je misschien niet in alles terugvinden wat hij vertelt. Hij of zij is nog altijd dezelfde als voordien. Of niet soms?

Biseksuelen zijn bang toe te geven dat ze homo of lesbisch zijn.

Iedereen wil mensen duidelijk kunnen klasseren, zodat ze zich een beeld van een persoon kunnen vormen. Dit zorgt ervoor dat sommige mensen zichzelf een etiket opkleven omdat dit nu eenmaal verwacht wordt. Indien men nog niet helemaal zeker is van zijn of haar gevoelens, kiest men dan maar de gemakkelijke weg en labelt men zich als ‘bi’. Eens deze mensen zichzelf ontdekt hebben en stevig genoeg in hun schoenen staan, komen ze dan uiteindelijk toch naar buiten als homo of lesbisch. Deze situatie zorgt er echter voor dat ‘echte’ biseksuelen minder snel respect krijgen, want op die manier lijkt biseksualiteit wel een fase, wat helemaal niet zo is. Ook zijn er verschillende gradaties in biseksualiteit. Sommigen vallen meer op jongens, anderen hebben geen uitgesproken voorkeur en nog anderen neigen dan weer meer naar meisjes. Beeld je een lijnstuk in met aan het ene uiteinde heteroseksualiteit en aan het andere plaats je homoseksualiteit. Alle mogelijke punten tussen deze twee polen stellen een vorm van biseksualiteit voor. Biseksuelen kunnen de ene keer verliefd worden op een jongen en de andere keer op een meisje. Ze gaan een monogame relatie aan, zolang ze zich daarbij goed voelen. Sommige biseksuelen voelen zich echter niet bevredigd, zolang ze geen relatie aangaan met beide geslachten tegelijkertijd. Parallelle biseksualiteit, zoals dat heet, komt veel minder voor omdat een driehoeksverhouding in stand houden nog moeilijk is dan een gewone relatie.

Cliché: Waarom vallen lesbiennes niet op mannen, als ze verliefd worden op mannelijke vrouwen? En waarom vallen homo’s niet op vrouwen, als ze verliefd worden op vrouwelijke mannen?

Lesbiennes vallen op vrouwen, homo’s op mannen, ze worden verliefd op het karakter van hun partner en zijn aangetrokken tot het lichaam van hun eigen sekse, niet van het tegenovergestelde geslacht. Homo’s en lesbiennes worden niet verliefd op basis van vrouwelijk of mannelijk gedrag, maar op iemand van hetzelfde geslacht.

Kan ik mijn zoon naar de dokter of een psycholoog sturen? Misschien helpt die hem er vanaf?

Homoseksualiteit is géén ziekte en kan dus onmogelijk ‘genezen’ worden. Op die manier laat u weten dat u een deel van uw zoon afkeurt, wat zijn zelfvertrouwen ernstig kan schaden. Bovendien zal hij zich afvragen of hij nog wel bij u terecht kan voor vertrouwelijke gesprekken. Een psycholoog of dergelijke kan wel ingeschakeld worden om duidelijkheid te brengen als er zich problemen voordoen. Een objectieve mening en professionele hulp kan ervoor zorgen dat misverstanden opgehelderd worden en plaats ruimen voor rustige gesprekken waar iedereen baat bij heeft.

Willen die homo’s eens ophouden met al hun opvallend roze gedoe zoals de ‘Gay Pride’ !

Activiteiten zoals de Gay Pride zijn in het leven geroepen door holebi’s omdat zij willen duidelijk maken dat ze geen kleine minderheid zijn, maar een grote groep mensen die serieus genomen wil worden en dezelfde rechten wil als hetero’s. Vaak staat een bepaald thema centraal waar zij de aandacht op willen vestigen (bv adoptierecht, huwelijksrecht…). Sommigen laten zich graag opmerken door een kleurrijke vertoning, andere deelnemers doen het liever minder opvallend. Extravagante holebi’s zijn interessanter voor de media, en worden dus ook vaker vertoond, waardoor men al snel de indruk krijgt dat er geen ‘normale’ mensen aanwezig zijn.

Dat gegeven zorgde onmiddellijk voor nieuwe vragen. Hoe krijg je dan erkenning? Jong & HiB vroeg het aan het Belgische en Nederlands documentatiecentrum voor vlaggenkunde, en een Belgische vexillologische vereniging. Landsvlaggen moeten erkend worden door aangrenzende landen; maar kunnen NOOIT door een organisatie erkend worden. Organisatievlaggen (zoals o.a. de vlag van Unicef, Rode Kruis, Olympische Spelen,..) moeten erkend worden door andere organisaties.

Hoe origineel is de regenboogvlag?

Hoe origineel is de regenboogvlag dan? De regenboogvlag werd ontworpen in 1925 door de coöperatieve beweging ICA, waar de handelsprofijten terug aan de leden vergoed worden. Tot 2001 was de zeskleurige vlag hun symbool. In 2001 heeft het ICA (International Co-operative Alliance te Genève, Zwitserland) een nieuwe ‘logo’ vlag, om de verwarring met de gayflag en vredesvlag te vermijden. Sinds 1961 is de regenboogvlag met de woorden “PACE-PEACE” in het midden, de pacifistische vlag. Denk maar aan de beelden in het nieuws tijdens de betoging van het bezoek die president Bush bracht aan de Paus. In 1978 ontwierp Gilbert Baker een regenboogvlag van acht gekleurde stroken. De allereerste vlag was gemaakt door Baker zelf, voor de jaarlijkse Pride van San Francisco. Het jaar er op ging men de vlag in grotere oplage produceren. Het roze en turkoois waren niet verkrijgbaar in het assortiment. Daardoor werd indigo en turkoois vervangen door het tussenkleur koningsblauw. In een romantische versie van het verhaal werd voor de optocht ter ere van de vermoorde homoseksuele eerste Schepenen – Harvey Milk – van San Francisco een optocht gehouden, waarbij de vlag in twee werd gesplitst. Om het gelijkmatig te verdelen, was er een even aantal kleuren nodig. Volgens deze versie was dit het ogenblik om de twee blauwen te vervangen door koningsblauw.
Uiteindelijk kwam men tot zes symbolische kleuren. Het rood staat voor leven, oranje onderlinge steun, geel staat voor de warmte van de zon, groen staat de natuur, blauw voor de kunst en violet voor spiritualiteit.

Het ontstaan van de regenboogvlag

De gedachte van de regenboogvlag gaat vanzelfsprekend terug tot de Bijbel, in Boek Genesis, waar God na de zondvloed zijn verzoening met het mensdom laat kennen door een regenboog in de hemel te laten verschijnen. Verder is deze gedachte de uitdrukking van een universele verzoening onder de mensen; vrede tussen de mensen.
De regenboogvlag vervangt de roze en zwarte driehoek (homo/lesbienne) uit WOII. Dit symbool werd gebruikt, naar analogie van de Davidster voor Joden, om homo’s en lesbiennes aan te duiden. Niet alle holebi’s gebruiken de regenboogvlag. Sommigen vinden het té Amerikaans, en verkiezen nog steeds de roze/zwarte driehoek, omdat ze meer “strijdkracht” en geschiedenis bevat. In de jaren 70/80 werd de Roze driehoek opgepikt door axiegroepen die opnamen voor homorechten.
In 1998 werd de eerste bi-vlag gemaakt, bestaande uit roze (homo/lesbisch), paars (bi) en blauw (hetero). paars is de kleurschakering en duidt op aantrekkingsfactor van zowel hetzelfde als het andere geslacht. Soms ook voorgesteld in driehoeken. Sinds 1999 erkende de International Lesbian en Gay Association (ILGA) 23 september, als de Internationale Dag van Biseksualiteit.

Bijzondere regenboogvlaggen

De eerste bijzondere homovlag is zwart en blauw gestreepte vlaggen en een rood hart. Het zijn geen fans van Club Brugge, maar van fetishen (leer, cowboys, jeans..) en sadomasochisme. Werd voor het eerst gebruikt in 1989 tijdens de wedstrijd Mr. Leather in Amerikaanse stad Chicago.
De tweede bijzondere homovlag is in bruin en geeltinten met daarop een pootafdruk van een beer. Beren of ‘bears’ zijn dikke en mollige homo’s met veel lichaamsbeharing, dik en niet behaarde homo’s heten ‘cubs’ en als ze slanks zijn met veel lichaamsbeharing zijn het ‘otters’. Zowel de lederliefhebbers als de beren maken nogal eens gebruik van zakdoekcodes die hun specifieke seksuele behoefte uitdrukken, en die ze links of rechts dragen, afhankelijk of ze dominant of passief die seksuele handeling willen uitvoeren. De zakdoekcode of ‘hankycode’ is vooral bij oudere homo’s gekend, en gebruikt in seksclubs en decadente homodiscotheken.

Samengevat

De vlag van coöperatieve handelsbeweging (ICA) werd geadopteerd door de holebibeweging in 1978 en was oorspronkelijk als pridevlag bedoeld voor de stad San Fransisco.
De regenboogvlag mag dan wel niet erkend zijn door andere organisaties, ze is wel een internationaal gebruikt symbool door de holebigemeenschap. Veel mensen nemen soms aan dat de ‘Aids Awareness Ribbon of de Red Ribbon’ ofwel ‘het aidslintje’ het symbool van de homo’s is, maar dat is echter niet zo. Het aidslintje staat voor de solidariteit en strijd tegen de HIV en AIDS.

De gouden tip die we echter kunnen meegeven is dat iedereen in Brugge, zonder toestemming, zijn of haar vlag aan eigen gevel kan uithangen. Heeft iemand er een probleem mee? Zeg dan dat het mag van het diensthoofd protocol. Hopelijk zit de wind een beetje mee!

• Flagg Bulletin, James J. Ferrigan III, The Evolution and Adoption of the Rainbow Flag in San Francisco 1989, pages 116-122
• FIAV Belgium; voorzitter Dhr. H.Boudin
• Shipmate flag Nederland, Dhr.Gerard van der Vaart
• www.flagspot.net

De toestemming om een regenboogvlag uit te hangen liet zo’n zes jaar op zich wachten. Heel wat andere steden, zoals Oostende, Gent,… lieten dit veel eerder toe. Na aandringen en door overtuigingskracht van alle holebi-organisaties in Brugge samen, is het uiteindelijk gelukt.
Niet één, maar vier

Stad Brugge gaf toestemming om vier masten op de Markt te gebruiken volgend jaar in mei. Daar zijn we uiteraard zeer blij om.

Wil je zelf ook een vlag uithangen? Kijk dan eens in ons aanbod
Gepost op 28 oktober 2008 om 17u22

De Strijd om de Regenboogvlag

Het ophangen van de regenboogvlag is voor Jong & HiB, die bij oprichting de vraag had gericht aan het College van Burgemeester en Schepenen, een soort symbooldossier geworden voor de moeizame strijd. In tegenstelling tot Oostende, Ronse, Gent,… is het niet toegelaten om in Brugge een regenboogvlag aan het stadhuis te hangen.

Het college van 14 maart 2003 beslist dat “de drie vlaggemasten op het Burgplein mogen niet gebruikt worden voor het ophijsen van regenboogvlaggen, daar ze enkel bestemd zijn voor het uithangen van officiële vlaggen en projectvlaggen van belangrijke initiatieven die door de stad zelf worden georganiseerd.”

Op 29 maart 2004 “Tot onze spijt moeten wij u meedelen dat het niet mogelijk is om vlaggen op te hangen op deze plaatsen. (red. de burg, marktplein) Op openbare pleinen en aan openbare gebouwen worden nooit vlaggen van privé-initiatieven gehangen.”

Wanneer in de periode het Rode Kruis (een privé-initiatief) zijn vlaggen mag hijsen op de Markt van Brugge, voert Olivier van Jong & HiB een verhitte discussie met het Diensthoofd Vergunningen. ‘U moet verstaan dat het Rode Kruis van een totaal andere orde is dan een homo-beweging. Ze proberen stickers te verkopen van K3 en wij promoten dat graag omdat het van algemeen nut is.” Dat het Rode Kruis homomannen als bloeddonors systematisch uitsluit en de holebi-beweging niks verkoopt, daar moet men niet van weten.” Op de dienst Cultuur horen we “In een Werelderfgoed als Brugge is niet alles mogelijk.” Wanneer het Diensthoofd van Vergunningen uiteindelijk oppert dat een stad als Brugge geen ‘propaganda’ moet maken voor iets als de holebi-beweging, is het een dossier die de doofpot ingaat. Alsof u morgen homo kan worden!

Tot Lieve Mus naar aanleiding van het Uitgepakt! festival aankomt met het idee om in Brugge de regenboogvlag te laten wapperen. Wij laten maar al te graag een vlag op reuzeformaat voor haar aanrukken tegen een vriendenprijsje, als ze het voor elkaar krijgt.

Gay Parade in Brugge?

‘Ik heb gehoord dat ze in Brugge een gaypride willen organiseren met bootjes op de reitjes’. Ook heel wat groepen begonnen ons te mailen dat ze wilden ‘meestappen’. Het nieuws ging als een lopend vuurtje toen Jong & HiB op één april 2004 de grap de wereld in stuurde.

Lieve Mus tegen het Nieuwsblad (16 oktober 2007) “Volgens schepen Mus is het holebifestival “een stap vooruit” om homo´s en lesbiennes in de kijker te plaatsen. Ze sluit grotere initiatieven, zoals een Gay Parade in Brugge, in de toekomst niet uit.”

De vraag is natuurlijk wie er met het budget over de brug zal komen én bovenal of een parade wel de ideale oplossing is. Mogelijk kan het houden van een Gay Pride in Brugge gezien worden als een toeristische attractie, waarbij het veel bekijks krijgt van zak-japannertjes en dagtoeristen. Vraag is of dergelijk initiatief nog een raakvlak heeft met homo, lesbiennes en bi’s.

De Nederlandse Gaykrant schreef “Veel gays juichen een dergelijk initiatief toe. De Pride zoals die al vele jaren in Brussel wordt gehouden, verliest aan glans en een eigen Vlaamse parade zoals die voorheen in Gent en Antwerpen werd gehouden, zou door velen worden gewaardeerd.”

Jawadde-dadde! Wie had dat durven denken en waar haalt men hier de journalistieke mosterd vandaan?

Hoe moet het nu verder?

Allereerst moet er communicatie zijn tussen de holebi-groepen (die een deeltje van de holebi’s in haar stad vertegenwoordigd) en de Stadsdiensten. In het geval van het Uitgepakt! festival, zijn de initiatiefnemers holebi-groepen Effeta en Jong & HiB (of Goudou lesbiennewerking voor de volledigheid van Brugse holebi-groepen) vergeten op het affiche. ‘Dat is een gemiste kans als je hoopt om in de toekomst het groter aan te pakken en je vrijwilligers wilt houden.’ zegt Jong & HiB, die al vijf jaar ervaring heeft met complexiteit van vrijwilligerswerk.

De materiële en financiële middelen zouden via een project en met tal van deelnemende holebi-vriendelijke commerciële actoren en Dienst Toerisme en Vergunningen moeten worden afgesteld. De vraag of het überhaupt vergund zal worden is ons ook een raadsel.

Onze vingers jeuken al om de Dienst Vergunningen een aanvraag te bezorgen om als Christo het Belfort in te pakken en de Middeleeuwse binnenstad voor één dag in alle kleuren te zetten. Ja, daar zou Brussel een puntje aan kunnen zuigen!

Heb jij ook prettige holebi-ideetjes om Brugge naar de heden te brengen, laat ze ons dan weten. We brouwen er een creatief potje van.

Kom maar op met je idee
Gepost op 26 oktober 2007 om 18u27